نقاشیهای خودم

 سلام

 من امروز نقاشی هایی را توی وبلاگ گذاشتم که خودم کشیده ام امیدوارم که خوشتون بیاد

 

 

 نظر که یادتون نمی ره

لئوناردو دلاوینچی

 لئوناردو داوينچي هنرمند و نقاش ايتاليايي فرزند مرد ثروتمندي بود كه در سا ل۱۴۵۲در

(وينچي) نزديك فلورا نس بدنيا آمد. چون پدرش از لحاظ مالي قدرت كافي دا شت لذا

 لئوناردو نزد پيكر تراش معروف آندرئادي ورگيو به تعليم پرداخت در سال1483 به ميلان

 رفت ودر آنجا سرپرستي بسياري از امور دوك اسفورزا را بر عهده گرفت.

 وي در سال1502 به خدمت سزار بورژويا رفت و از طرف او بعنوا ن مهندس و معمار به

 بسياري از شهر هاي ايتاليا سفر كرد و در بازگشت به فلورا نس چهار سال از وقت خود

 را صرف يكي از بهترين اثر ارزنده ا ش كرد . اين اثر تصوير موناليزا است كه (لبخند ژوكوند)

 معروف است و بجرات مي توان آ ن را با ارزش ترين تابلوي نقاشي جهان دانست .

 اين اثر در سال 1911ازموزهء (لوور) پاريس به سرقت رفت وسروصداي عجيبي به راه انداخت.

 سارق يك نفر ا يتا ليا يي بود . كه مي گفت حس وطن پرستي و علا قه به آثار هنري

 ا يتا ليايي او را بر آن دا شت . كه دست به چنين كاري بزند . لبخند ژوكو ند دوباره به لوور

عودت داده شد . لئوناردو مردي همه فن حريف بود و  در

 نقاشي/حجاري/معماري/مهندسي/نويسندگي/موسيقي هنر خود را به منصه ظهور

 رسانيد . اين استاد عاليقدر مدتها در فكر آن بود ماشيني بسازد كه بتوان با آن پرواز كرد.

 يكي از ارزنده ترين آثار او آخرين شام است كه بر ديوار صومعهء سا نتا ماريا در سال

 1498ترسيم شده است وي سال1519 در شصت وهشت سالگي در گذشت .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پابلو پیکاسو

پیکاسو  از مشهورترين نقاشان عصر حاضر و مبتكر شيوه معروف (كوبيسم) است.

وي در سال 1881 ميلادي قدم به عرصه وجود گذاشت و گرچه اصالـتـا اسپانيايي بود

اما همه عمر هنري اش در كشور فرانسه سپري شد و به همين سبب فرانسه

را ميهن هنري خود معرفي مي كرد. از مهمترين آثار اين نقاش بزرگ تابلوي (گورنيكا)ي

او است. پيكاسو در سال 1973 ميلادي در 92 سالگي بدرود حيات گفتپیکاسو پرده ی

گرنیکا را در سال 1937 کشید. در آن سال شهر گرنیکا در اسپانیا توسطبمب افکن های

 آلمانی که برای فاشیست های اسپانیایی کار می کردند بمباران شد و به نابودی

 کشیده شد . پیکاسو ماموریت داشت از طرف دولت جمهوری اسپانیا یک نقاشی

 دیواری برای نمایشگاه بین المللی پاریس بکشد . این نقاشی به رنگ های سیاه و

 سفید و خاکستری و صحنه ای از وحشت و ویرانی است پیکاسو برای بیان این همه

از یک عمر تجربه ی خویش کمک گرفت . او تصور ذهنی خود را از درد و رنج بیان کرد

 بدون آنکه خود واقعه را بکشد . نه از شهر و هواپیما و انفجار خبری است ، نه به روز

و سال اشاره شده نه نام دشمن و یا قهرمانی در کار است . با این وجود این اثر

 یک اعتراض است و( انسان  این را در می یابد ، حتی اگر چیزی از تاریخ آن نداند) .

آیا این اعتراض  (در زبان اسب ، بر دست ها ، کف پا ها ، پستان مادر ،چشم ها توی سر)

 نهفته است ؟ آنچه در نقاشی بر آنها گذشته ، معادل ذهنی آنچه است که بر آنها

 گذشته است . وادار می شویم که دردشان را با چشم احساس کنیم و درد ، اعتراض

جسم است . او در اینجا بیم و درد را از تاریخ بیان می کند .

اثار دیگری از پیکاسو:

نقاشی رنگ روغن با نام گیتار اثر پیکاسو 1913

 نظر که یادتون نمی ره